Alcatraz kiest dit jaar niet voor een rustige opbouw. Vanaf donderdag is het meteen raak, met vier dagen waarin zowat alle hoeken van het metalgenre aan bod komen. Van klassieke heavy en thrash tot death, black en moderne core: de affiche is breed, met bovendien een opvallend sterke Belgische aanwezigheid.
Donderdag 6 augustus start op de Prison Stage met Alestorm, die met hun luchtige piratenmetal vooral op sfeer en meezingers mikken. Channel Zero toont daarna waarom ze al jaren een vaste waarde zijn in België: strak gespeeld en zonder franjes. Soulfly, rond Max Cavalera, brengt een mix van groove metal en invloeden uit wereldmuziek, terwijl Wings Of Steel duidelijk de kaart trekt van klassieke heavy metal in de stijl van de jaren tachtig.
Op The Swamp ligt de nadruk meer op traditie. Mikkey Dee with Friends grijpt terug naar pure hardrock en klassieke metal, Sacred Reich brengt inhoudelijke thrash met een duidelijke politieke ondertoon, en Cyclone laat horen dat Belgische thrash nog altijd relevant kan zijn.
Helldorado schakelt tussen stijlen. Imminence combineert metalcore met opvallend vioolgebruik, Heidevolk kiest voor epische samenzang en paganinvloeden, en de Belgische bands Funeral Dress (punk) en Aeveris (moderne metal) tonen de breedte van de lokale scene.
In La Morgue gaat het er een pak donkerder aan toe. Der Weg Einer Freiheit brengt atmosferische black metal, Enthroned blijft trouw aan rauwe en compromisloze duisternis, en Left To Die grijpt terug naar de roots van death metal met leden uit de beginperiode van het genre.
Vrijdag 7 augustus wordt het tempo meteen opgetrokken. Op de Prison Stage opent Slaughter To Prevail met zware deathcore. Savatage brengt klassieke heavy metal met een sterke melodische insteek, terwijl Body Count nog altijd scherp en maatschappijkritisch klinkt. Armored Saint en Dirkschneider staan voor degelijke oldschool metal, en namen als Crimson Glory, Vended, Combichrist en Masterplan zorgen voor variatie tussen traditie en modernere geluiden.
The Swamp duikt dieper de randjes in. Amenra zet een intense, bijna rituele show neer, Igorrr mixt metal met onverwachte invloeden zoals elektronische muziek en barok, en Crowbar en Monolord mikken op logge, zware riffs. Soen voegt daar een progressief element aan toe, terwijl Health en Coven elk hun eigen, meer eigenzinnige sound brengen.
Op Helldorado is het opnieuw stevig werk. Thy Art Is Murder en Chelsea Grin staan voor harde deathcore, Bleed From Within en Ill Niño brengen een mix van groove en core, terwijl Alien Ant Farm voor een iets toegankelijkere noot zorgt. De Belgische band Hope Erodes zit mee in dat modernere geweld.
La Morgue blijft het terrein voor liefhebbers van het zwaardere en minder evidente werk, met onder meer The Ruins Of Beverast (donkere black/doom), Witch Club Satan en Graceless. Ook hier is er Belgische inbreng met onder meer Modder en Sons Of Lioth.
Zaterdag 8 augustus mikken ze op publieksfavorieten. Op de Prison Stage staan onder meer Arch Enemy (melodische death metal), Testament (klassieke thrash) en Hatebreed en Biohazard (hardcore). Metal Church, Kittie en Firewind vullen aan met meer traditionele metal, terwijl Miracle Of Sound en Tailgunner elk hun eigen accenten leggen.
Op The Swamp gaat het weer richting extremere klanken. Amorphis combineert melodie en melancholie, Orbit Culture staat voor moderne metal met veel drive, en Alcest brengt een atmosferische mix van black metal en shoegaze. Immolation en Aura Noir houden het rauw en agressief.
Helldorado blijft divers: Primus wijkt af van het typische metalpad met hun eigenzinnige stijl, Municipal Waste zorgt voor thrash met een knipoog, en Terror blijft rechttoe rechtaan hardcore. Psychonaut houdt intussen de Belgische eer hoog met progressieve post-metal.
La Morgue richt zich opnieuw op de underground, met Belgische bands zoals Ronker en Your Highness, aangevuld met internationale namen die van thrash tot experimentele metal gaan.
Zondag 9 augustus rondt het festival af met een sterke mix. Op de Prison Stage staan Powerwolf (bombastische power metal), Lamb Of God (stevige groove metal) en Saxon (klassieke heavy metal). Nevermore en Rose Tattoo brengen elk hun eigen variant van traditionelere metal en hardrock, terwijl Of Mice & Men en Warkings voor modernere invloeden zorgen.
The Swamp blijft donker en intens, met onder meer Satyricon (black metal), Deicide (death metal) en Death Angel (thrash). Anaal Nathrakh en Misþyrming trekken de extremiteit nog verder open.
Helldorado zet in op moderne acts zoals The Ghost Inside, Fit For An Autopsy en Northlane, die elk op hun manier metalcore en deathcore benaderen, terwijl Animals As Leaders het technische aspect van metal benadrukt.
La Morgue sluit af met een stevige portie underground, inclusief Belgische bands als Hemelbestormer en Turpentine Valley, aangevuld met gevestigde namen als Voivod en Kylesa.
Kort samengevat: Alcatraz 2026 kiest voor een directe aanpak zonder veel franjes. Vier dagen lang krijg je een brede mix van stijlen, met zowel gevestigde waarden als nieuwere namen, en een duidelijke plaats voor Belgische bands. Geen opwarming, maar meteen volle bak van bij de start.